طالع بيني در محکمه ي عقل و شرع

«طالع بيني چيست؟» طالع‌ بيني انواع و اقسام مختلفي دارد. طالع‌ بيني خورشيدي، طالع بيني ودايي (کتاب مقدس هندوها)، طالع ‌بيني کهن الگويي (مربوط به صورت ازلي اشياء)، طالع ‌بيني روز تولد، طالع بيني بر اساس هر ساعت از روز و انواع و اقسام طالع ‌بيني‌هايي که تعدادشان از تعداد ستارگان آسمان هم بيش‌تر است!

طالع بين ها مي گويند مي توانند از روي حرکات و موقعيت اجرام سماوي زندگي و آينده ي ما را پيش بيني کنند! آنها مي گويند اجرام سماوي داراي تأثيري طبيعي يا غيرطبيعي روي زندگي ما هستند و اين تأثير بسيار هم جدي است!

ولي آيا دانشمندان و اهل علم ادعاهاي طالع بين ها را تأييد مي کنند؟

واقعيت اين است که طالع بيني از ديد علم و دين هر دو باطل است. دانشمندان و متخصصين علوم پايه مثل نجوم و فيزيک با صراحت هر گونه تأثير نامعلوم اجرام سماوي روي خوشبخت شدن و بدبخت شدن من و شما را رد مي کنند.  براي آشنايي با ابطال طالع بيني از ديد علمي اين مقاله ي مفيد را بخوانيد.

طالع بيني از منظر شرع

 جالب اينکه نظر ائمه عليهم السلام نيز در باره طالع بيني مساعد نبوده است! براي مثال دو نمونه در اينجا ذکر مي کنم:

حضرت علي و طالع بين

روزي حضرت علي عليه السلام براي جنگ به همراه سپاه خارج مي شدند. يک منجم به نام اخو خُبَل به سمت حضرت آمد و گفت: «امروز به جنگ نرويد! چون مريخ به برج حمل وارد شده است و اين يعني امروز براي جنگ نحس است! حتما شکست مي خوريد...»

حضرت در ضمن رد اين ادعاي منجم، شعري سرود که از ديوان اميرالمؤمنين برايتان نقل مي کنم:

يعني: منجمي مرا مي ترساند که مريخ در حال ورود به برج حمل است.

وي را گفتم مرا بازگذار از اين دروغ هاي پرحيله، چرا که مشتري و زحل براي من فرقي ندارند...

من فتنه هاي روزگاران را از خود دفع مي کنم، به واسطه ي خالق و رازقم که پرعزت و بلند مرتبه است.

امام صادق و مرد خرافاتي

داستاني ديگر از امام صادق عليه السلام از کتاب وسائل الشيعه نيز وجود دارد:

عبدالملک بن اعين با آنکه از راويان حديث بود، به نجوم احکامي و تاثير اوضاع کواکب اعتقاد راسخ داشت. هر تصميمي که مي خواست بگيرد و هر کاري که مي خواست بکند اول به سراغ کتابهاي نجومي مي رفت و به محاسبه مي پرداخت تا ببيند اوضاع کواکب چه حکم مي کند.

تدريجاً اين کار برايش عادت شده و نوعي وسواس در او ايجاد کرده بود به طوري که در همه کارها به نجوم مراجعه مي کرد. روز به روز وسواسش بيشتر مي شد .

از يک طرف مي ديد اگر اين وضع ادامه پيدا کند و به سعد و نحس روزها و ساعتها و طالع نيک و بد و امثال اينها ترتيب اثر بدهد نظم زندگي اش بکلي به هم مي خورد. از طرفي هم در خود توانايي مخالفت و بي اعتنايي نمي ديد و هميشه به احوال مردمي که بي اعتنا به اين امور دنبال کار خود مي روند و به خدا توکل مي کنند و هيچ درباره اين چيزها فکر نمي کنند رشک مي برد.

اين مرد روزي حال خود را با حضرت امام جعفر صادق عليه السلام در ميان گذاشت و عرض کرد:

«من به اين علم مبتلا شده ام و دست و پايم بسته شده و نمي توانم از آن دست بردارم».

امام صادق با تعجب از او پرسيد:

«تو به اين چيزها معتقدي و عمل مي کني؟»

گفت :«بلي يا بن رسول الله»

امام صادق عليه‌السلام فرمود : « برو تمام آن کتابها را آتش بزن!»

فرمان امام به قلبش نيرو بخشيد، رفت و تمام آنها را آتش زد و خود را راحت کرد.

مأخذ: وسائل ج2 صفحه 18

کتاب: داستان راستان صفحه: 262-263

البته بسياري روايات و مباحث ديگر در کتب روايي شيعه وجود دارد که به همين دو بسنده مي کنيم. ولي همين کافي است که بدانيم اين روايات مراجع تقليد و علماي شيعي را واداشته است که حکم تحريم استعمال طالع بيني را بطور رسمي عنوان نمايند.

منابع:

http://daneshnameh.roshd.ir/

ديوان اميرالمؤمنين عليه السلام

تأليف و تنظيم:

ا.م.گميني